Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007

Living Darfur

ένας ελάχιστος φόρος τιμής στο ξεχασμένο Darfur... ο πολιτισμός μας μπορεί να κοιμάται ήσυχος... όλα αυτά συμβαίνουν μακριά από μας... τόσο μακριά... και βέβαια εμείς δεν έχουμε καμμία σχέση με αυτά, δε φταίμε....

Λ. Αμερική, Μ. Ανατολή, Αφρική και όπου αλλού η Δύση έβαλε το χεράκι της

κάποιοι σας θυμούνται...

http://www.savedarfur.org/

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2007

Ξεκίνησε η παραγωγή των "ποδηλάτων της απεργίας"

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του συναιτερισμού "Σπόρος" στην Αθήνα (βλ. links)


Το εργοστάσιο παραγωγής ποδηλάτων "Bike Systems" στην πόλη Nordhausen της Γερμανίας, βρίσκεται υπό εργατική κατάληψη από τις αρχές του Ιούλη, ώστε να αποτραπεί το κλείσιμό του. Μετά από δύο μήνες καθημερινού, αλλά ατελέσφορου αγώνα, στις 19 Σεπτέμβρη, οι 135 εργάτες και εργάτριες αποφάσισαν να βάλουν μόνοι/ες τους το εργοστάσιο σε λειτουργία σε δοκιμαστική βάση. Ξεκίνησαν μια καμπάνια μέσω του διαδικτύου, με το στόχο να μαζευτούν 1.800 παραγγελίες για τα "ποδήλατα της απεργίας" που θα παρήγαγαν, μέχρι τις 2 Οκτωβρίου.
Η 2 Οκτώβρη πέρασε και οι παραγγελίες όχι μόνο έφτασαν, αλλά και ξεπέρασαν τις 1.800. Η καμπάνια των εργατών/τριων, με σημαντική υποστήριξη από το αναρχοσυνδικαλιστικό σωματείο FAU και την κολλεκτίβα αλληλέγγυου εμπορίου Cafe Libertad, είχε μεγάλη ανταπόκριση, τόσο στη Γερμανία, όσο και σε άλλες χώρες. Περισσότερα από 100.000 άτομα επισκέφτηκαν την ιστοσελίδα της καμπάνιας - strike-bike.de, ενώ η προσπάθεια δημοσιοποιήθηκε ευρέως στα μεγαλύτερα γερμανικά ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και έντυπα. Πέρα από τη Γερμανία, έγιναν παραγγελίες ποδηλάτων από όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης, αλλά και από μέρη τόσο μακρινά όσο η Ν.Αφρική και οι Η.Π.Α.
Έτσι, την περασμένη Δευτέρα, 22 Οκτώβρη, στις 7 το πρωί, οι εργάτες και οι εργάτριες ξεκίνησαν, σε πανηγυρικό κλίμα, την παραγωγή των 1.800 ποδηλάτων, η οποία θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της βδομάδας [βίντεο από την έναρξη της παραγωγής]. Μια τρελή ιδέα, όπως φάνταζε στην αρχή και στους ίδιους τους εργάτες και τις εργάτριες, έγινε πραγματικότητα χάρη στην ισχυρή αλληλεγγύη που αναπτύχθηκε για τον αγώνα τους. Και με τη νέα ψυχολογία που έχουν αποκτήσει, ίσως να μην ακούγεται πια σαν τόσο τρελή ιδέα το να λειτουργήσουν το εργοστάσιο σε μόνιμη βάση.
Κάποια από τα strike bikes θα φτάσουν μέχρι και την Αθήνα. Μέσω του Σπόρου, που συντόνισε (με τη βοήθεια των Ποδηλατ(ισσ)ων και άλλου κόσμου) την ομαδική παραγγελία, από την επόμενη εβδομάδα θα κόβουν βόλτες στους δρόμους της πόλης 18 "ποδήλατα της απεργίας". Με την ελπίδα ότι η προσπάθεια των εργατών και των εργατριών θα συνεχιστεί, μακάρι να τα κάνουμε πολύ περισσότερα :-)

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2007

Τιμή στους νεκρούς της Οαχάκα




Ανακοίνωση

Για τους νεκρούς μας

Για τους φυλακισμένους μας

Μνήμη και αγώνας



Η 27η Οκτωβρίου είναι η επαίτιος δολοφονίας του
Bradly
Roland Will, εναλλακτικού και ανεξαρτητου δημοσιογραφικού ακτιβιστή από τη Ν. Υόρκη που δολοφονήθηκε στη Μεξικανική πόλη της Οαχάκα από δημοτικούς υπαλλήλους, που δρούσαν ως παραστρατικά σώματα εκ μέρους του Μεξικανικού κράτους, ενάντια στις οργανωμένες διαδηλώσεις κοινωνικών ομάδων κατά τη διάρκεια του κινήματος στην Οαχάκα. Οι κοινωνικές ομάδες οργανώθηκαν στη Λαϊκή Συνέλευση των λαών της Οαχάκα (APPO) που γεννήθηκε τον Ιούλιο του 2006 ως απάντηση στην αστυνομική καταστολή ενάντια στους δασκάλους της Συντονιστικής Επιτροπής Εθνικών Εκπαιδευτικων (CNTE)

H δολοφονία του Brad Will εξυπηρέτησε ως αφορμή για τη κλιμάκωση της καταστολής που ήδη γινόταν αισθητή στην Οαχάκα, και να δικαιολογήσει τη χρήση της Ομοσπονδιακής Προληπτικής Αστυνομίας ενάντια στη θέληση των ανθρώπων της Οαχάκα. Επίσης αποτέλεσε μέρος της μεγαλύτερης εκστρατείας που εφαρμόστηκε από τη διεφθαρμένη κυβέρνηση του Μεξικό και όλα τα πολιτικά της κόμματα. Άφησε πίσω αρκετούς νεκρούς και αγνοούμενους, και πάνω από 500 πολιτικούς κρατούμενους.

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους λαούς της Οαχάκα

Μνήμη και τιμή στους νεκρούς



από κάλεσμα συλλογικοτήτων για τη διοργάνωση ημερών δράσης για τη μνήμη του θανάτου του Brad Will και των άλλων νεκρών της εξέγερσης της Οαχάκα

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2007


Ο ένας πλάι στον άλλο...
Δραματικό τέλος για τον Γάλλο φιλόσοφο Αντρέ Γκορζ και τη γυναίκα του


ΑΠΕ

Ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκορζ

Παρίσι




Έφυγε από τη ζωή ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκορζ, συνιδρυτής, με τον Ζαν Ντανιέλ, του εβδομαδιαίου πολιτικού περιοδικού «Νουβέλ Ομπσερβατέρ». Ο 84χρονος φιλόσοφος, αυτοκτόνησε μαζί με τη σύντροφό του η οποία έπασχε από ανίατη ασθένεια στην κατοικία τους στο Βοσνόν.

Ο Γκόρζ γεννήθηκε τον Φεβρουάριο 1923, στη Βιέννη, και έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα στη το 1954, όταν και έλαβε το νέο του ληξιαρχικό ονοματεπώνυμο Ζεράρ Χορστ. Επιπλέον, τα άθρα του στο «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο Μισέλ Μποσκέ. Παράλληλα, θεωρείται από τους θεμελιωτές της πολιτικής οικολογίας.

«Οικολογία και Πολιτική», «Οικολογία και Ελευθερία», «Αντίο στο Προλεταριάτο», «Μεταμορφώσεις της Εργασίας» είναι κάποια από τα σπουδαία έργα του.

Μία στενή φίλη του ζεύγους, αντιλήφθηκε το δραματικό τέλος της 58χρονης κοινής ζωής τους τη Δευτέρα το πρωί. Μάλιστα πάνω στην κεντρική πόρτα του σπιτιού υπήρχε η επιγραφή με την ένδειξη «ειδοποιείστε την χωροφυλακή».

Τα πτώματα βρέθηκαν το ένα πλάι στο άλλο, ενώ δίπλα τους βρέθηκαν γράμματα προς τους οικείους τους. Μάλιστα, προ ημερών, ο Γκορζ εκμυστηρεύθηκε σε στενή φίλη ότι τον προβλημάτιζε πολύ η ραγδαία επιδείνωση της υγείας της Ντορίν.

Για την «Ντορίν του» στο πρόσφατο βιβλίο «Ιστορία της Ντ., ιστορία μιάς αγάπης» ο Γκορζ είχε γράψει: «Μόλις συμπλήρωσες τα 82, όμορφη, χαριτωμένη, ποθητή. Ζούμε μαζί 58 έτη και σε αγαπώ σήμερα, περισσότερο από ποτέ. Εσχάτως, σε ξαναερωτεύτηκα άλλη μια φορά, και να γνωρίζεις, φέρω μέσα μου ένα 'κενό', το οποίο εντούτοις με κατακλύζει, και που ξεπερνιέται μόνον όταν σε αγκαλιάζω».

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2007

Η βιομηχανία της καταστροφής


Η Naomi Klein, η συγγραφέας του No Logo και δημοσιογράφος/"γκουρού" του κινήματος ενάντια στις πολυεθνικές και την (καπιταλιστική) παγκοσμιοποίηση, έχει εκδώσει αυτές τις ημέρες το νέο της βιβλίο, με τίτλο: The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism, το οποίο, όπως γράφει στην ιστοσελίδα της, πάει πολύ καλά στις πωλήσεις.Το βιβλίο αυτό, συσχετίζει έννοιες της (κοινωνικής) ψυχολογίας με την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και κλεισίματος (closure) δημόσιων χώρων και υπηρεσιών...Πιο συγκεκριμένα, προτείνει ότι ο καπιταλισμός των καταστροφών, όπως τον ονομάζει, προκύπτει μετά από μεγάλες καταστροφές, πχ το τσουνάμι, ο τυφώνας Κατρίνα, οι πυρκαγιές του καλοκαιριού στην Ελλάδα, όταν οι κυβερνήσεις, στη νεοφιλελεύθερη στροφή που έχουν, παραδίνουν τη διαχείριση της μετά εποχής και των φυσικών πόρων που υπέστησαν τις καταστροφές σε μεγάλες εταιρείες. Οι πολίτες είναι σε κατάσταση σόκ, μετά τις καταστροφές, δηλαδή σύγχυσης, πανικού και αβεβαιότητας, με αδυναμία προσοχής στην ευρύτερη εικόνα των πραγμάτων, οπότε δεν μπορούν να κατανοήσουν, ή/και να αντιδράσουν. Επιπλέον, η κατάσταση αυτή σοκ γενικεύεται και εξαπλώνεται στο χρόνο με τα απανωτά χτυπήματα, πχ Ιρακ, τσουνάμι, Κατρίνα, πυρκαγιές, κλπ, που με τη διάδοση των ΜΜΕ στο παγκόσμιο σκηνικό καθίστανται πολύ περισσότερο προφανή ερεθίσματα. Η κοινωνία τίθεται σε μια μόνιμη κατάσταση "εκτάκτου ανάγκης" που γράφει και ο Agamben, και οι δημόσιοι πόροι ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι άνθρωποι βιώνουν μια διαδεδομένη αίσθηση υπαρξιακής επισφάλειας και αβεβαιότητας (J. Butler) , μην ξέροντας ποιά άλλη καταστροφή μπορεί να τους/τις βρει. Ο σκηνοθέτης Alfonso Cuaron, δημιούργησε μια ταινία μικρού μήκους για τη διαφήμιση του βιβλίου, που μπορείτε να δειτε στο yοutube ή εδώ: YouTube - The Shock Doctrine by Alfonso Cuarón and Naomi Klein
Ας μη μείνουμε στην απελπισία
Νέα περιβαλλοντική πολιτική τώρα!
Να αλλάξει το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης!
Να επαγρυπνούμε στα σχέδια "ανάπτυξης" που καταστρέφουν τους πιο πολύτιμους πόρους του τόπου.
Όχι στο ιδεολόγημα της ανάπτυξης. Ζωή με αξιοπρέπεια και σε ισορροπία με το οικοσύστημα

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2007

Εκλογες...


Έχω μόνο μια ερώτηση:

Αν υπήρχε το κόμμα,

που δε θα άφηνε τα δάση να καταστραφούν
που θα γκρέμιζε τα αυθαίρετα
που θα ενίσχυε τα μέσα μαζικής μεταφοράς και δε θα άφηνε να έχουμε
ο καθένας από ένα αμάξι
από δύο κινητά
από τρεις τηλεοράσεις
από τέσσερα air - condition
που θα γκρέμιζε πολυκατοικίες για να κάνει πάρκα
που θα σταματούσε τη διαφθορά και τα ρουσφέτια στο δημόσιο
και στο πανεπιστήμιο
και σε άλλους κοινωνικούς χώρους
που θα ρίσκαρε σύγκρουση με την υπερδύναμη
και θα αντάλλασσε τη παχύσαρκη ευδαιμονία με μια ιδέα
για μια ζωή όχι γονατιστή και κανιβαλλική
αλλά με αξιοπρέπεια
και αλληλεγγύη

ρωτώ λοιπόν

αν υπήρχε τέτοιο κόμμα

θα το ψηφίζαμε;

γιατί αμφιβάλω;

καλό χειμώνα...

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2007

Φταιει ο κακος μας ο καιρός


Καυσωνας και φωτιες στα βαλκανια
χιόνια στις αλπεις
πλημμύρες στο λονδίνο
αλλά εγώ,
θα παρω παλι το αμάξι μου
θα ανοιξω το air condition να δροσιστώ
στο καινουριο σπιτι μου
"διπλα" στο δασος, στη χαλκιδικη
θα χαζεύω το κράτος δίπλα μου να σβήνει τις φωτιές
για να σωζει καζίνα
και να δίνει μετα τα δάση στην εκκλησία, για να τα κανει ξενοδοχεια, με τη βοηθεια του θεου
όλα αυτά είναι σημάδια μιας κοινωνίας που πεφτει
και πεφτει και πεφτει....
αλλά θα το καταλάβει μόνο όταν τσακισει τα κοκκαλα της στο χώμα
καλο καλοκαιρι...