Δευτέρα 5 Απριλίου 2010

Μεξικό: «Μάταιος» ο «πόλεμος» κατά των ναρκωτικών σύμφωνα με μεγαλοστέλεχος συμμορίας

Από την καθημερινή - http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_05/04/2010_331536


Μεξικό: «Μάταιος» ο «πόλεμος» κατά των ναρκωτικών σύμφωνα με μεγαλοστέλεχος συμμορίας
 «Μάταιος» θα αποδειχθεί ο «πόλεμος» που διεξάγει η κυβέρνηση Καλδερόν κατά των καρτέλ των ναρκωτικών, δηλώνει στέλεχος μιας από τις ισχυρότερες συμμορίες.
Ο «πόλεμος» που διεξάγει η κυβέρνηση του συντηρητικού προέδρου Φελίπε Καλδερόν για να πατάξει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών θ' αποδειχθεί μάταιος, ακόμα κι αν όλα τα αφεντικά των καρτέλ συλληφθούν ή σκοτωθούν, διότι στην παράνομη αυτή δραστηριότητα εμπλέκονται πλέον εκατομμύρια άνθρωποι, δήλωσε ο Ισμαέλ «ελ Μάγιο» Σαμπάδα, γνωστότερος ως το δεξί χέρι του πιο διαβόητου «νονού» του οργανωμένου εγκλήματος και πιο καταζητούμενου ανθρώπου στη χώρα, του Χοακίν «Ελ Τσάπο» ( «Κοντούλη» ) Γκουσμάν.
Σε συνέντευξή του στο εβδομαδιαίο περιοδικό Proceso, ο Σαμπάδα κατηγόρησε την κυβέρνηση Καλδερόν για την αύξηση της βίας που αποδίδεται στις συμμορίες που διακινούν ναρκωτικά, και υποστήριξε ότι ο συντηρητικός πρόεδρος παραπλανάται από συμβούλους του αν νομίζει ότι σημειώνεται «πρόοδος» .
«Μια μέρα θ' αποφασίσω να παραδοθώ στην κυβέρνηση για να μπορέσουν να με πυροβολήσουν. . . Θα με πυροβολήσουν και θα υπάρξει ένα κλίμα ευφορίας. Αλλά τελικά το ξέρουμε όλοι ότι δε θα αλλάξει τίποτα», είπε ο Σαμπάδα.
«Εκατομμύρια άνθρωποι είναι μπλεγμένοι στο πρόβλημα των ναρκωτικών. Πώς θα μπορούσαν να το υπερβούν; Για όλα τα αφεντικά που θα φυλακιστούν, θα σκοτωθούν ή θα εκδοθούν, υπάρχουν ήδη αντικαταστάτες» .
Τη συνέντευξη πήρε ο 84χρονος Χούλιο Σερέρ Γκαρσία, ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Προσέσο.
Η βία που επιρρίπτεται στην δράση των καρτέλ των ναρκωτικών έχει υπερδιογκωθεί τα τελευταία χρόνια, στοιχίζοντας τουλάχιστον 19.500 ζωές από το 2006, όταν ο πρόεδρος Καλδερόν ενέπλεξε το στρατό στις προσπάθειες πάταξης του οργανωμένου εγκλήματος.
Αναλυτές διατείνονταν, μετά το θάνατο του επικεφαλής ενός από τα ισχυρά καρτέλ, του Αρτούρο Μπελτράν Λέιβα, στα τέλη της περασμένης χρονιάς, ότι ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» βρισκόταν επιτέλους σε καλό δρόμο κι έφερνε αποτελέσματα--αλλά οι τελευταίοι τρεις μήνες υπήρξαν οι αιματηρότεροι της διακυβέρνησης Καλδερόν, με κάπου 2.800 φόνους, περιλαμβανομένων αυτών πολλών παιδιών κι εφήβων.
Ο Σαμπάδα, 62 ετών, είναι από τους πιο καταζητούμενους ανθρώπους στο Μεξικό, αλλά δεν έχει συλληφθεί ποτέ παρότι υπάρχει σε βάρος του επικήρυξη ύψους 5 εκατ. δολαρίων.
Ο Σαμπάδα είπε ότι οι ισχυρισμοί περί του ότι ο Γκουσμάν είναι δισεκατομμυριούχος είναι ανοησίες. Αρνήθηκε να μιλήσει για το παρελθόν του ως λαθρέμπορος ναρκωτικών, είπε ότι περνά τον καιρό του ως κτηματίας, αλλά ομολόγησε πως φοβάται το ενδεχόμενο να περικυκλωθεί. «Πανικοβάλλομαι στη σκέψη ότι θα με κλείσουν κάπου. . . Δεν ξέρω αν θα είχα το κουράγιο να αυτοκτονήσω. Μ' αρέσει να νομίζω ότι θα το είχα» .
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Καλή ανασταση




Ο Μεσσίας είναι η φιγούρα με την οποία οι μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες επιχείρησαν να επιλύσουν το πρόβλημα του νόμου και η έλευσή του σημαίνει, τόσο στον εβραϊσμό όσο και στον χριστιανισμό ή στον σιιτικό ισλαμισμό, την πλήρωση και την ολοκληρωτική εκπλήρωση του νόμου. Με άλλα λόγια, ο μεσσιανισμός, στον μονοθεϊσμό, δεν είναι απλώς μια κατηγορία μεταξύ των άλλων κατηγοριών της θρησκευτικής εμπειρίας, αλλά συνιστά την έννοια - όριό της, το σημείο στο οποίο υπερβαίνει τον εαυτό της και τον θέτει υπό αμφισβήτηση ως νόμο.

Giorgio Agamben, Homo Sacer


Με την ιστορική του παρουσία Ιησούς ο από Ναζαρέτ μαρτυρεί την ελευθερία του Θεού από τη θεότητά του, ελευθερία να υπάρχει ο Θεός και με τον τρόπο (τη φύση) του ανθρώπου: Είναι ο Υιός (Λόγος - φανέρωση του Πατρός) ελεύθερος από κάθε αναγκαιότητα και της ανθρώπινης φύσης: γι’ αυτό ανίσταται εκ νεκρών. Η ανάσταση τρόπος ύπαρξης και πάλι: μανικός έρως Νυμφίου για κάθε πρόσωπο ανθρώπου, έρως που μεταποιεί τον θάνατο σε συσχηματισμό με τη συστατική παντός υπαρκτού αγάπη του Πατρός, θρίαμβο ζωής.

Χρήστος Γιανναράς, Θαύμα άθλημα και παραμύθι, Καθημερινή 2007

Ένας χριστιανός υπήρξε, και αυτός πέθανε ταπεινωμένος πάνω στο σταυρό.  - Νίτσε

Η ανάσταση του Χριστού, αποτελεί συνεπώς την ικανοποίηση της ανθρώπινης επιθυμίας, μια άμεση βεβαιότητα πού άφορα την προσωπική διάρκεια ύστερ’ απ’ το θάνατο — την προσωπική αθανασία, σαν ένα αναμφισβήτητο, αισθητό γεγονός.
Στους ειδωλολάτρες φιλοσόφους το ζήτημα της αθανασίας ήταν ζήτημα πού σ’ αυτό το ενδιαφέρον τής προσωπικότητας ήταν επουσιώδες. Στην περίπτωση αυτή επρόκειτο βασικά, για τη φύση της ψυχής, του πνεύματος, για το θεμέλιο της ζωής. Στη σκέψη για την αθανασία του θεμέλιου της ζωής, δεν υπάρχει καθόλου άμεσα η σκέψη, ακόμα λιγότερο η βεβαιότητα της προσωπικής αθανασίας. Γι’ αυτό η έκφραση των Αρχαίων σχετικά με το αντικείμενο αυτό, είναι τόσο απροσδιόριστη, τόσο αντιφατική, τόσο αβέβαιη. Οι χριστιανοί αντίθετα, αναμφισβήτητα βέβαιοι ότι οι προσωπικές επιθυμίες τους, ευχάριστες στο συναίσθημα, θα εκπληρωθούν, δηλαδή, βέβαιοι για τη θεϊκή ουσία του συναισθήματος τους, και για την αλήθεια και την αγιότητα των συναισθημάτων τους ύψωσαν αυτό πού, για τούς Αρχαίους, είχε σημασία θεωρητικού προβλήματος, σε άμεσο γεγονός έκαναν ένα πρόβλημα θεωρητικό, ανοικτό καθ’ εαυτό, μια αναγκαστική βεβαιότητα που η άρνηση της ισοδυναμούσε με κείνο το έγκλημα καθοσίωσης, πού είναι το έγκλημα του αθεϊσμού

Λ.Φώυερμπαχ - Το μυστήριο της ανάστασης και της υπερφυσικής γέννησης



Not only is there no god, but try getting a plumber on weekends. — Woody Allen

Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

Κομμάτια και αποσπάσματα



Τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες χωρίς να ζητήσουν αντάλλαγμα. Και τώρα, οι τράπεζες στρέφουν την ανακτημένη δύναμή τους ενάντια στα κράτη. Και τα κρατούν σε ομηρεία, χρησιμοποιώντας τις ατιμίες που οι ίδιες σύστησαν στα κράτη αυτά να κάνουν. Γιατί, όταν η δημόσια πίστωση μειώνεται, τα επιτόκια των δανείων αυξάνονται...
Η Goldman Sachs βοήθησε, λοιπόν, την Ελλάδα να δανειστεί δισεκατομμύρια ευρώ με μυστικότητα. Στη συνέχεια, για να παρακάμψουν τους ευρωπαϊκούς νόμους που θέτουν όρια στο δημόσιο χρέος, η εταιρεία της Γουόλ Στριτ συμβούλεψε την Αθήνα να προσφύγει σε έξυπνα λογιστικά και χρηματοπιστωτικά τεχνάσματα. Ο λογαριασμός των καινοτομιών αυτών χόντρυνε κι άλλο το ήδη φουσκωμένο ελληνικό χρέος
Ποιος κερδίζει, ποιος πληρώνει; Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, Λόιντ Κρεγκ Μπλανκφάιν, μόλις εισέπραξε μπόνους εννέα εκατομμυρίων δολαρίων...

«Βόμβα» ισχύος 10 δισ. ευρώ έφτασε στο Μαξίμου προ δεκαπενθημέρου, μέσω μιας επιστολής-καταγγελίας, η οποία περιγράφει πώς το Δημόσιο απώλεσε έσοδα μαμούθ σε διάστημα 3 ετών περίπου (2006-2008).
Ενα κύκλωμα καλοστημένο διέγραφε φόρους και πρόστιμα που είχαν καταλογισθεί σε μεγάλες επιχειρήσεις (ακόμα και εισηγμένες στο Χ.Α.) ακυρώνοντας τις αρχικές εκθέσεις ελέγχου με «σικέ πορίσματα επανελέγχων», τα οποία καθοδηγήθηκαν από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα στην ιεραρχία της Γενικής Διεύθυνσης Επιθεώρησης του υπουργείου Οικονομικών και υλοποιήθηκαν από συγκεκριμένους οικονομικούς επιθεωρητές


3,5 δισ. ευρώ, κατά τις επίσημες εκτιμήσεις των τραπεζιτών, έως και 8 δισ., κατά τις ανεπίσημες, που συνήθως είναι και οι πιο ρεαλιστικές, είναι το ύψος των καταθέσεών τους που «σήκωσαν» από τις ελληνικές τράπεζες και μετέφεραν μαζικώς στο εξωτερικό (κυρίως στην Ελβετία και στην Κύπρο) μερικοί από τους πιο εύπορους και διαπρεπείς Ελληνες πατριώτες.


Υπολογίζεται μάλιστα ότι το 30% των συνολικών δαπανών στον χώρο της υγείας είναι σπατάλες που οφείλονται στην κακοδιοίκηση, στην αναχρονιστική διαχείριση, τη διαφθορά και την κακή ιατρική, ενώ μόνο οι μίζες στις αγορές ειδικού υλικού εκτιμώνται ότι φθάνουν επίσης στο 30%. Οι υπερτιμολογήσεις σε ιατρικές συσκευές αγγίζουν και το 500%.


Στο αστρονομικό ποσό των 3.9 δισεκατομμυρίων υπολογίζονται τα έσοδα των 20 μεγαλύτερων ομάδων ποδοσφαίρου για τη σεζόν 2008-2009. Η Ρεάλ Μαδρίτης βρίσκεται για πέμπτη φορά στην κορυφή της σχετικής κατάταξης με έσοδα 401.4 εκατομμυρίων ευρώ, με τις FC Barcelona και Manchester United να ακολουθούν στην δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα.

Πριμ 100.000 ευρώ θα μοιραστούν οι παίκτες του Ολυμπιακού, αν μετά τη νίκη τους στην Τρίπολη επί του Αστέρα καταφέρουν να νικήσουν το προσεχές Σάββατο και τον Εργοτέλη στο Παγκρήτιο.
Με “ομοβροντία” αποχωρήσεων από αξιωματικούς και στελέχη των ενόπλων δυνάμεων αναμένεται να αρχίσει η προσεχής εβδομάδα για την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Έτσι, σύμφωνα με πληροφορίες της “Μ”, ήδη από μεθαύριο Δευτέρα αναμένεται να ξεκινήσει η μαζική κατάθεση αιτήσεων συνταξιοδότησης από περίπου 6.000 αξιωματικούς (από τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη, του αντισμήναρχου, του αντιπλοίαρχου και πάνω), οι οποίοι, υπηρετώντας στις ένοπλες δυνάμεις από την ηλικία των 18 χρόνων, πληρούν ήδη τους όρους εξόδου από την υπηρεσία με πλήρη σύνταξη. 




Την ώρα που οι πολίτες ετοιμάζονται για άλλη μία βουτιά σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα ζωής, ο δήμος της Αθήνας (με τη δύναμη της πλειοψηφίας) χορηγεί εκατομμύρια ευρώ στις «δικές του» Α.Ε. με πράξεις απευθείας ανάθεσης που αποκαλούνται Προγραμματικές Συμβάσεις. Του Ιού της Κυριακής.
Κουμάντο με τα εκατομμύρια των δημοτικών εσόδων κάνουν ακόμα και σήμερα οι Ανώνυμες Εταιρείες και οι Οργανισμοί του Δήμου Αθηναίων (Δ.Α.). Παράλληλα συνεχίζεται η πολιτική των αθρόων διορισμών και προσλήψεων.
Με εισηγητικές εκθέσεις ιδεών χωρίς συγκεκριμένες οικονομικές αναλύσεις στα κόστη, η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου αποφασίζει και χρηματοδοτεί τις «δημοτικές» Α.Ε. με αστρονομικά ποσά από τον δημοτικό προϋπολογισμό.
Ενδιαφέρουσα είναι η άποψη που εκφράζει ο Erik Jones, καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins σε άρθρο του στην εφημερίδα Repubblica, όπου αναφέρει: «Με όλο τον σεβασμό στους συναδέλφους μου οικονομολόγους, φοβάμαι πως η εκτίμησή τους για την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας στο εσωτερικό της ευρωζώνης έγινε λίγο αβασάνιστα. (...) Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για μια κρίση ανταγωνιστικότητας. (...) Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι δημοσιονομικής φύσης.
Η ελληνική κυβέρνηση επωφελήθηκε από την πιστοληπτική ικανότητα που της εξασφάλιζε η συμμετοχή της στην ευρωζώνη για να βυθιστεί βαθιά στα χρέη. Από την άλλη μεριά όμως, και οι επενδυτές της ευρωζώνης μπορούσαν να ανεβάζουν τις αποδόσεις των επενδύσεών τους (...), ενώ ταυτόχρονα επωφελούνταν από τα υψηλά τοκοχρεολύσια που η ελληνική κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να πληρώνει». Και καταλήγει: «Η "ανταγωνιστικότητα" είναι απλώς μια δικαιολογία για την έλλειψη αλληλεγγύης, ένας τρόπος για να πεις στους φτωχούς και τους βεβαρημένους με χρέη ότι πρέπει να δουλέψουν περισσότερο».


Το στομάχι σφιγμένο, μια βαριά αμηχανία... μια φοβερή βουβαμάρα. Η πληγωμένη αγορά επελαύνει και τσαλαπατά όποιον βρεθεί στο δρόμο της, ακόμη και αν την βοήθησε να σηκωθεί...

Και ο αντίλογος;;;; 

πολλοί βγαίνουν και λένε να πληρώσουν οι κλέφτες, η παρασιτική ελίτ. Ναι δε λέω. Μα ποιοι είναι αυτοί συγκεκριμένα; Ποιος να πληρώσει; Πώς; βουβαμάρα. Μόνο γενικά συνθήματα, μηδαμινής αξιοπιστίας. Φαίνεται να μην έχουμε καθόλου αντιληφθεί την φύση της κατάστασης, ή να θεωρούμε μονόδρομο το ότι συμβαίνει, περιοριζόμενοι σε διορθωτικά σχόλια ή σε αοριστολογίες... Δεν υπάρχει ουσιαστικός ριζοσπαστικός λόγος ενάντια σε όσα γίνονται; Μιλάνε για την εκκλησία αλλά δεν λένε τίποτα για τις τράπεζες και τις Goldman Sachs, για τις επιχειρήσεις και τους κερδοσκόπους. Αυτοί βρίσκονται μάλλον εκτός του βεληνεκούς κάθε μεταρρύθμισης και κριτικής. 

Μια ολόκληρη κοινωνία ζούσε με τη κλεφτιά και τη πλεονεξία τόσο καιρό. Όντως κάποιοι φάγαν πολλά περισσότερα. Αλλά με ποια ηθική βάση θα μιλήσουμε εμείς για κλεμμένα, όταν ο μόνος λόγος που δεν είναι στη τσέπη μας είναι ότι είμαστε μικροί κλέφτες; Για την πάρτη μας δεν επιφυλάσσουμε καμία κριτική; 

Κάποιοι πάλι είτε λένε ότι ο κόσμος θα επαναστατήσει, ή (οι πιο ειλικρινεις) απορούν που ο κόσμος δε ξεσηκώνεται, όταν αυτοί που κάποτε για ένα σκοτωμένο παιδί βγήκαν στους δρόμους, τώρα που χάνουν χιλιάδες ευρώ κοιτάνε σαστισμένοι, ή και συναινούν. Αυτό αποδεικνύει περίτρανα τόσο την έννοια της πολιτικής νομιμοποίησης. Ολόκληρη η κοινωνία έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν μπορεί ένα όργανο της τάξης να πυροβολεί εν ψυχρώ έναν έλληνα πιτσιρικά, ακόμη και αν αυτός ήταν εριστικός. Η θέση είναι σαφής, το ίδιο και η παραβίαση της. Αποτέλεσμα: εξέγερση. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει τώρα. Έτσι αναδεικνύεται και η αναγκαιότητα της ριζοσπαστικής κριτικής, του λόγου που θα βάλει τάξη στο χάος. Γιατί όσο βρισκόμαστε σε σύγχυση, όσο δεν βλέπουμε άλλη διέξοδο παρά αυτήν που μας δείχνουν, τόσο οι αντιδράσεις θα είναι μουδιασμένες. Η σκέψη η σαν μαχαίρι κοφτερή φέρνει το χέρι το σαν σφυρί σταθερό και βαρύ...

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

Κεμαλισμός και Ισλάμ: συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία

Πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη για την εξέλιξη του κεμαλισμού και του ισλαμισμού στη γείτονα χώρα:

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=143173

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

Από την εκπόρνευση των διασημοτήτων στη διασημότητα της πορνείας



Βγήκε και τα παραδέχτηκε όλα. Ότι το έκανε για τα λεφτά. Όπως είχε βγει λίγες μέρες πριν δηλώνοντας πως την εκμεταλλεύτηκαν και πόσο ντρέπεται για αυτό. Τελικά αυτό είναι το μόνο νήμα που συνδέει τις πράξεις της. Το ότι βγαίνει στο γυαλί. Και ας λέει ότι το κάνει για τα λεφτά. Και ας λέει ότι έβγαινε και κλαψούριζε επειδή ντρεπόταν να το παραδεχτεί. Απλά κέρδιζε χρόνο. Κέρδιζε δημοσιότητα. Όχι γιατί όσο έχει δημοσιότητα έχει χρήμα, που είναι και αυτό. Αλλά για τη δημοσιότητα την ίδια. Αυτή είναι το μεγαλύτερο ναρκωτικό που κατατρώγει τη ψυχή της. Σαν φυτό, πεθαίνει αν δεν βρίσκεται στο φως. Πρέπει όλοι εμείς, να την παρακολουθούμε, ό,τι και αν κάνει. Μας παρακαλάει για αυτό. Θα κάνει τα πάντα για αυτό. Θα γίνει όποια θέλουμε εμείς να γίνει, η τραγουδίστρια, το μοντέλο, η πόρνη.

Και εν τέλει η τζούλια δεν φαίνεται παρά να είναι η τελευταία τρύπα του ζουρνά. Άλλωστε το πρόβλημα δεν είναι ότι γύρισε τσόντα όπως εκατοντάδες συνομήλικές της. Μα όλο αυτό το σιχαμένο star system του Θέμου και της Λαμπύρη που έχει «κάνει τα μηδενικά νούμερα». Που κάθε ελληνικό νοικοκυριό παρακολουθεί, ασχολείται, αναπαράγει πρότυπα πορνείας πολυτελείας. Βλέπουμε τσόντα στις ειδήσεις, στον καιρό, στα βίντεο κλιπ, στις διαφημίσεις, στα κέντρα διασκέδασης. Έχουμε καταντήσει μία κοινωνία διαρκούς υποδόριου αυνανισμού. Ματάκηδες. Και μάλιστα το κάνουμε κρατώντας τα προσχήματα, καθώς ισχυριζόμαστε ότι παρακολουθούμε τις ειδήσεις, τον καιρό, ένα βίντεο κλιπ, μία διαφήμιση, μία τραγουδίστρια. Τσόντα κοινωνικώς αποδεκτή και διαδεδομένη. Τουλάχιστον το μπουρδέλο ήταν κάτι το περιθωριακό, που ακόμη και αν εξυπηρετούσε κάποιες ανάγκες, έμενε στο περιθώριο του αξιακού πολιτισμού μας. Τώρα έχει γίνει μετάσταση στην ίδια του τη σπονδυλική στήλη. Αλλά δεν το παραδεχόμασταν. Το βαφτίζαμε μεσημεριανάδικο, κοινωνικό σχολιασμό. Και να που βγήκε μια νεαρά και μας έδειξε τι πραγματικά κάναμε όλο αυτό το καιρό. Αφαίρεσε και το τελευταίο πέπλο που κάλυπτε τα κίνητρα όλου αυτού του συστήματος και των τηλεοπτικών νταβατζήδων του. Και βέβαια φταίει ο νταβατζής για την πορνεία, φταίει πολύ, και φταίει και η πουτάνα, αλλά δε φταίει και ο πελάτης;

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

Κάπου εδώ...



όταν λείπεις μακριά, όλα της ζωής σου φαντάζουν όμορφα. όταν βρίσκεσαι "στο πίσω μέρος της δημιουργίας", η κάθε βλακεία που έκανες όταν "ήσουν ελεύθερος" φαντάζει τόσο όμορφη, τόσο σημαντική. Άλλωστε, όσο περνά ο καιρός, "το μέλλον φαντάζει όλο και πιο σκοτεινό... και το παρελθόν όλο και πιο φωτεινό".

Οι έρωτες μοιάζαν τόσο φλογεροί, οι φίλοι τοσο μαζί, η ύπαρξη τόσο μα τόσο σωστή και με νόημα. 

Δεν είναι ότι όλα αυτά είναι ψέμματα. Δεν είναι ότι δεν έχουν αξία. Τουναντίον. Τη μέγιστη. 
Αλλά έχουν σάρκα. Και αναπνέουν. Ματώνουν. Γερνούν. Είναι ανθρώπινα. Γι' αυτό και πάντα "υπό διαμόρφωση". Τί όμορφα...